Dietrich Fischer-Dieskau vart fødd 28. mai 1925, i går gjekk han bort, gamal og mett av dagar.
Han hadde ei fantastisk karriere som sangar og pedagog. Spesielt dei tyske lieder var hans spesialområde, og her får du ein av dei finaste: Im wunderschönen monat Mai. Opptaket er frå debutsolokonserten hans i Salzburg under festspela i august 1956. Kvil i fred, gullstrupe.
Ja vi gjer faktisk det. No meir enn nokon gong. Ha ein fin syttandemai!
Denne ostepaien er perfekt til ein maibuffé, som vegetaralternativ på 17. mai eller som smårett når venninnene møtest for å dele ei flaske vin. Det er lett å variere smaken etter kor smaksrik ost du brukar. Eg blanda litt fetaost og ein edamer som eg har gøymt unna sidan jul, den paien fekk skikkeleg punch. Viss du brukar mildare ostar kan du garnere paien med salte smakar som spekeskinke eller lodderogn og rømme. I så fall kan du lage paien med naturell kremost, til dømes.
Versjonen eg lagde i dag står heilt på eigne bein, du treng berre eit godt glas kvitvin ved sidan av. Paien får ein luftig og lekker konsistens på grunn av egga og den piska fløten. Denne porsjonen passar akkurat til mi paiform, som er 25 cm i diameter. Slik gjorde eg det:
Ostepai
Paiskal:
80 g smør, kaldt og i terningar
160 g kveitemjøl
2-3 ss kaldt vatn
Fyll:
250 g riven/smuldra ost
1,5 dl kremfløte, ”naturell”
1,5 dl kremfløte, piska
3 egg
¼ ts kayennepeppar
Sett omnen på 200 grader.
Ha smøret og mjølet i ei matmølle. Køyr den til alt smøret er smuldra. Ha i vatnet litt og litt, og køyr matmølla til deigen har samla seg som ein klump rundt midtstolpen. Form den som ein diskos, pakk den i plast og legg den i kjøleskapet på ein kalender.
Ha osten i ein bolle, og slå på den upiska fløten. Bland inn egga og kayennepeppar.
Kjevle ut paiskalet og legg det i forma. Trykk det ut og over kanten slik at det akkurat dekker forma. Prikk botnen, legg erter eller glassteinar i paiskalet så det ikkje blæs seg opp, og forsteik det i 10 minutt.
Pisk 1,5 dl fløte, og vend den forsiktig inn i ostemassen. Ha ostemassen over i det forsteikte paiskalet og steik paien i ca. 30 minutt, til ostemassen har smelta og stivna igjen. Server med det garnityret du har lyst på, grøn salat og eit godt brød.
Eit godt brød må alltid vere med på ein buffé, og viss du supplerer med litt god skinke, nokre marinerte reker og godt drikke har du festen klar. Har du dårleg råd, og blir beden om å ta med noko til ein buffé, så tilby deg å bake loff. Det er alltid populært, og kostar nesten ingen pengar.
Fletteloff er nostalgi for meg, ei av tantene mine brukte å lage det, så den minner meg om henne. Ein fletteloff ser flott ut på bordet, og er enkel å lage. Slik gjer du det:
Fletteloff
4 dl lunka vatn
1 ts salt
1 ss maltekstrakt
2 ss olivenolje
9 dl kveitemjøl
1 ts tørrgjær
Sett steikeomnen på 220 grader.
Ha vatnet i bakebollen. Ha i salt, maltekstrakt og olje. Maltekstrakten kan sløyfast, men gir god smak og fin farge, pluss at den inneheld b-vitaminar.
Elt inn mjølet litt og litt, saman med tørrgjæra. Kna det heile til det er ein glatt og spenstig deig som ikkje er for blaut, men heller ikkje for fast. La deigen heve ein halvtime.
Del deigen i tre, og trill tre lange pølser. Flett pølsene til ei flette som går på skrå over bakebrettet ditt. Legg fletta på bakepapir på bakebrettet, og la den heve i 45 minutt. Steik den i 20-25 minutt til den er gyllen og fin, og la den kolne på rist.
Desserten du får oppskrift på i dag er veldig enkel, og veldig god. Det er ein pudding med vaniljesmak, som eg serverer med ein krydra sprø topping på toppen og litt jordbær.
Puddingen kan sjølvsagt også smaksettast på mange vis, men når toppingen er krydra er det fint med ein mild ”base”. Denne porsjonen gir vaniljepudding til ca. 8 små former. Slik gjer eg det:
Krydra topping
3 ss lettkokte havregryn
2 ss sukker
2 ss smør
½ ts malt kardemomme
½ ts kanel
Sett omnen på 220 grader.
Smuldre alt saman i ein bolle. Legg eit bakepapir i langpanna. Fordel smulane utover i forma. Bak det heile på 220 grader til det har fått ein fin brunfarge. Dette går fort, så pass på. Sett ringeklokka på ti minutt først, og så passar du på til fargen er der.
Når du tek det heile ut av omnen har det sannsynlegvis flytt saman. Bruk ein bordkniv, og fordel det utover bakepapiret medan det er mjukt. La det kolne. Smuldre det mellom fingrane når det har blitt kaldt og hardt. Sett til side.
Vaniljepudding
1 beger vaniljekesam
1 beger crème fraïche
4 ss sukker
1 ts vaniljesukker
4 egg
Sett steikeomnen på 200 grader.
Bland alt saman i ein bolle. Fordel det i formene. Bak formene i omnen i ca. 12-15 minutt. Dei blæs seg litt opp, det gjer ingenting. Puddingen fell saman når den kolnar.
Så langt kan du førebu desserten dagen før. Den toler godt å stå i kjøleskapet over natta, og toppingen kan også godt lagast på førehand. Når du skal servere strør du på topping, og legg på ei skei rørte jordbær.
I mai kjem festdagane som perler på ei snor. I dagane framover får du nokre gode og enkle mattips, slik at du kan invitere gjestar utan å sveitte over grytene i dagevis.
Den enklaste paien lagar du av smørdeig. Den kjøper du i butikken, til og med Jamie Oliver gjer det. Den ligg i frysedisken og ser ut som ei kjedeleg veggpryd, men den kan varierast i det uendelege. Eg har lagd ein enkel liten squashpai med den, som er perfekt som fingermat. Juster storleiken etter om du skal ha tallerknar eller om folk berre skal forsyne seg på servietten.
Til ein fingermatbuffé kan du skjere rutene slik at det akkurat er plass til ei squashskive på dei. Osten kan varierast. Her brukte eg cheddar, den er salt og god. Du kan også bruke pecorino eller mozarella, jarlsberg er også godt. Slik gjorde eg det:
Squashpai
5 plater smørdeig
Ein squash
1 dl crème fraïche
1 ts urtesalt
1 ts honning
100 g ost
Litt olivenolje
Ruccola til pynt
Eit samanpiska egg
Sett omnen på 200 grader. La smørdeigplatene tine på benken.
Strø bakebordet ditt med mjøl. Kjevle ut smørdeigplatene til tredobbel storleik. Pass på at deigen ikkje festar seg til bakebordet. Del opp deigen i passe store bitar. Fordel dei på eit bakebrett dekt med bakepapir. Prikk dei litt midt på med ein gaffel. Dei hevar seg i høgda, ikkje særleg mykje i breidda. Pensle kantane med samanpiska egg.
Bland saman crème fraïche, urtesalt og honning i ei skål. Fordel denne blandinga på smørdeigfirkantane. Skjer squashen i skiver, og vend dei i olje. Legg dei på smørdeigfirkantane, og fordel osten over. Bak dei på 200 grader i 12-15 minutt midt i omnen til dei er pent gylne. La dei kolne på rist før du legg dei over på fat. Pynt med litt ruccola.
Gratinerte fajitas er ein av mine middagsfavorittar. Du tek tortillalefser, fyller dei med det du syns er godt, og bakar rullane i omnen med tomatsaus og ost. Eigentleg er det eit perfekt alternativ til den evig tilbakevendande fredagstacoen.
Dette er ein rett som kan gjerast enkel eller meir avansert, alt etter tida ein har tilgjengeleg. I dag har eg gjort det grundig, med heimelaga tortillas og meksikansk krydderblanding. Med heimelagde tortillalefser har du kontroll på kva du får i deg, og du får fersk, god vare. Slik gjer du det:
Tortillas
6 dl kveitemjøl
1 ts salt
1/2 ts bakepulver
4 ss rapsolje
2 dl nykokt vatn
Bland mjøl, salt og bakepulver i ein romsleg bolle. Ha i oljen, og gni den inn i mjølblandinga til deigen er smuldrete. Slå på det kokte vatnet, og bland det heile til ein jamn deig. Du kan også gjere dette i ei matmølle.
Del deigen i tolv delar, form dei til flattrykte ballar, pakk dei inn i plast kvar for seg og legg dei i kjøleskapet ein halvtimes tid.
Kjevle dei ganske tynne, og er du av det perfeksjonistiske slaget kan du legge ein asjett oppå og skjere rundt så dei vert jamnt runde. Steik dei fort i tørr steikepanne til dei er gylne. Legg dei under kjøkkenhandkle til du har alt det andre klart. Viss dei vert liggande i friluft kan dei bli litt stive og rare.
Fajitas-fyll
400 g karbonadedeig
Ein stor løk
Ein boks (ca. 150 g) mais
To stilkar stangselleri
2 ts salt
1 ts sukker
1 ts malt koriander
1 ts oregano
1 ts malt spisskummen
1/2 ts svart peppar
Chili etter smak
To boksar hermetiske tomatar, finhakka
Riven ost
Set steikeomnen på 200 grader.
Bland alt krydderet. Del det i to like porsjonar. Steik karbonadedeigen i ei varm steikepanne med olje og/eller smør til den er gjennomsteikt og brun. Slå på ein halv boks tomatar og ein av dei to krydderporsjonane. La det frese inn i karbonadedeigen, og spe eventuelt med litt vatn viss det vert for tørt.
Ha resten av tomatane i ei skål, og bland i den andre krydderporsjonen.
Ta ein tortilla og legg den i ei eldfast form med halve tortillaen opp over kanten på forma. Legg i to-tre spiseskeier med fyll, og rull tortillaen rundt slik at fyllet vert “stengt inne”. Legg ein ny tortilla i forma, denne gongen halvt oppå den som ligg der frå før. Legg i fyll, og rull den saman. Fortsett til forma er full. Hell over tomatsausen, og strø på riven ost.
Gratiner det heile på 200 grader til osten er gyllen. Server med rømme, salsa og ein god salat.
Ok, eg innrømmer det, eg elskar te. Eg er ein skikkeleg tenerd. Eg likar ikkje alt for tunge eller mørke tear, Earl Grey er favoritten, men eg kan også drikke Jasminte, Darjeeling first flush eller kvit te av ulike slag.
Spesialbutikkar er fint, men sjølv om eg har bikka 45 får eg alltid prestasjonsangst når eg står der og skal velge. Eg er ikkje typen som går inn i ein butikk og seier “dress me up”, for å seie det slik.
Difor likar eg aller best butikkar der eg kan finne fram sjølv, leite blant ulike merke og så ta med heim nokre flotte te-skattar. Og under over alle under, slike butikkar ligg faktisk her i byen! Eg hadde ein halv fridag her for noko sidan, og då var eg innom Jacob’s på Holtet.
Det er nærast uråd å kome ut derifrå og ha brukt mindre enn 800 kroner, og det du då har kjøpt får plass i ein liten pose. Men det du får med deg då er virkeleg førsteklasses varer. Krydderet, oljane, ostane, kakene, urtene (dei sel ramsløk i bunt no for tida!) og sjømaten – alt er heilt fantastisk.
Men eg fall altså i stavar over teane. Dette er berre ein del av hylla, eg fann Russian Earl Grey frå Lipton i pose, den har eg leita etter lenge. Eg fann masse anna deilig som også berre måtte bli med meg heim. Så viss du har ein time eller to å slå i hel i Oslo, ta trikken til Holtet og kos deg hos Jacobs. Det er ei reise verd!
Enkelte folk er så dumme at dei burde berre plasserast i eit stille rom med mat, ei seng og ein tv. Muligens kunne dei få ein telefon og, men eg er jammen ikkje sikker. Klikk på bildet for å gjere det større.
Her om dagen var niesa mi i vennegruppe, og mammaen som hadde klassa heime hos seg hadde ein god og grøn idé som eg tenkte eg skulle formidle vidare.
Barna fekk kvar sine to mjølkekartongar. Dei vart skylt, og eine langveggen vart fjerna med saks og kniv. “Huset” på toppen vart teipa inntil kartongen med gaffateip.
Så fylte dei jord i kartongane, og sådde frø i dei. No står tre kraftige squashfrø i den eine mjølkekartongen, og i den andre ligg det ein neve karsefrø som har spirt, og snart skal få dekorere og gje smak til eit eggesmørbrød.
Eg syns dette var veldig praktisk når ein vil så, men ikkje har potter tilgjengeleg. Ein pose frø rekk langt, og med mjølkekartongar som potter kan ein få mykje såglede og hageglede for lite pengar.
Når frøplantane er klare og veret har blitt litt varmare skal squashplantane få kose seg ute, enten i eit bed eller i ei diger potte. Smart, ikkje sant?
Ein heilt alminneleg torsdag kjem eg heim frå jobb. Det er pappaveke, så berre kjæresten og eg er i huset for tida.
Men likevel, på bordet står det ein vakker orkidé med to greiner. Framfor orkidéen står denne lappen; Fordi selv verdens beste mamma trenger å bli påminnet at hun er det i blant. <3
Det er då eg tenker at det har fungert, det eg har gjort for og med desse flotte barna mine. Og så kryssar eg fingrane for at det kjem til å fungere vidare. Og så blir eg så inderleg, inderleg glad.
Dugnad, dette særnorske ordet er noko av det vi nordmenn er stolte av.
Vi møter opp, kvar med ulik evne og vilje til å bidra, og gjer vårt beste for å halde orden, reparere eller å lage nytt. Nokre gongar gjer vi slik vi alltid har gjort andre gongar tenker vi ut gode løysingar på felles utfordringar.
Reiskapane vi brukar er såpevatn, malekost og white spirit til hagemøblane, trykkluftspylar til steinhellene og rein handemakt for å bere rot og rusk ned frå loft og opp frå kjellar.
Ting som er forlatt stiller vi ved sidan av containeren, kva om dei kan kome til nytte? Eit rundt trebord får nye eigarar, ein jentesykkel likeså. Med nye slangar i dekka, litt smøreolje og generelt stell er den god som (nesten) ny. Ivar-hyller vert gitt bort over ein låg sko, kjekt å ha i boda.
Eg likar dugnad. Min jobb, i tillegg til å stelle i hagen, er å servere pølser og forfriskningar til alle som vil ha. Klokka halv to er pølsegryta ferdig, og då har eg lang kø ved serveringsbordet av svoltne arbeidarar. Barna står fremst, og dei vil blande cola, solo og urge til ei underleg lysebrun gugge. Dei vaksne er litt meir tilbakehaldne, spør om dei kan få ei pølse til og tek seg ein fortent pils eller eit glas brus.
Nye naboar helsar på gamle, vi utvekslar siste rundar med sladder eller informasjon om ein vil, og nye verdsborgarar som har komt til i løpet av vinteren vert ynskte velkomne. Ungane elskar dugnad, dei syns at det at alle dei vaksne er ute på same tid er kjempegøy.
Å ha ein dugnad er fint for å få ting gjort, men eigentleg er det viktigast for at vi skal bli kjent med kvarandre, gjere noko i lag og styrke samhaldet i gården. Ikkje alle har stor familie, men å kjenne at ein er del av eit sosialt fellesskap er godt for mennesket. Det gjer ein på dugnad. Fine greier.
Har du ei dugnadoppleving å dele?
Uansett om det er bryllup eller begravelse, bursdag, dåp eller konfirmasjon, når det er fest må det stå kvæfjordkake på bordet hos oss. Den er til og med enkel å lage, det er det beste. Og så den gode smaken, då.
Eg har alltid irritert meg over at det vanskelegaste med kaka er å smøre deigen til botnen tynt utover. På eit eller anna tidspunkt gjekk det sjølvsagte opp for meg; Oppskrifta mi er for lita. Eg har ei ganske stor langpanne, og då vert oppskrifta for liten. Difor får du i dag oppskrift på kvæfjordkake til stor langpanne.
Eg har tidlegare fortalt om bestemora mi, som måtte ha Tate & Lyle-sukker når ho skulle bake. Når ein skal røre smør og sukker kvitt, eller lage marengs, er det ein kjempefordel å ha det sukkeret. Det er mykje finare enn vanleg sukker, og dermed får du ein luftigare og glattare marengs, og det går fortare å røre smør og sukker kvitt. Slik gjer du det:
Kvæfjordkake
150 g romtemperert smør
180 g sukker
6 stk eggeplommer
0,5 dl mjølk
240 g kveitemjøl
1,5 ts bakepulver
1,5 ts vaniljesukker
Marengs:
6 eggekviter
300 g sukker
100 g mandelspon
Fyll:
3 dl kremfløyte
Vaniljekrem eller romkrem
Set steikeomnen på 180 grader. Rør smør og sukker kvitt, ha i eggeplommene ei og ei, og mjølk. Sikt saman mjøl, bakepulver og vaniljesukker og rør det godt inn i deigen. Kle ei stor langpanne med bakepapir og fordel deigen utover i et tynt lag.
Stivpisk eggekvitene og ha i sukkeret. Pisk vidare til alt sukkeret er løyst opp. Hell marengsen over røra i langpanna. Strø 100 g mandelspon (hakka mandlar) over det heile. Steik kaka ved 180 grader i 25-30 minutt, til marengsen er stiv og har fått ein gyllen farge.
Avkjøl. Piske fløyten stiv og vend inn vaniljekrem eller romkrem. Del kaka i to og legg kremen mellom flaka. I forrige veke serverte eg den berre til vaksne, og då supplerte eg romkremen med to korkar kvit rom. Det ga den eit løft, så prøv gjerne det om du er i det rampete hjørnet.
I dag får du oppskrift på ei av dei nymotens kakene, oreokake. Det er ikkje mange år sidan Oreo-kjeks, desse svarte amerikanske kjeksa med ostekrem inni var uråd å få tak i her i landet. Ein spesialbutikk i Vika i Oslo selde dei til blodpris, det var einaste sjanse. Men no er dei å få tak i i dei fleste butikkar, og vi har også fått den norske kopi-kjeksen Dots. Denne kaka kan gjerne lagast med Dots og viss du ikkje finn Oreo-kjeks.
Oreokake finst i alle variantar, som iskake, som bakt kake og som ”ostekake”. Min variant er ostekakevarianten, og den er faktisk ganske kjapp å lage. Du kan lage den same dag som den skal serverast, men den blir best om den får stå til dagen etter. Når eg lagde denne skulle det gå fort, så då brukte eg sjokolademousse på pakke. Du kan sjølvsagt like gjerne lage den med heimelaga, skikkeleg sjokolademousse. Slik gjer du det:
Oreokake
3 pakkar oreo-kjeks
100 g smør
250 g kremost naturell
2 dl kremfløte
1 boks crème fraïche
3 ss melis
2 ts vaniljesukker med ekte vanilje
1 pk. Sjokolademoussepulver
2 dl heilmjølk
Riven sjokolade eller sjokoladesaus til pynt
Pisk sjokolademoussepulveret ut i 2 dl mjølk til det vert fluffy og tjukt. Set det i kjøleskapet.
Knus to pakkar kjeks i ein hurtigmiksar. Ha smulane i ei skål. Smelt smøret og bland i smulane. Set ein 24 cm vid springformring på det fatet du vil servere kaka på, og fordel kjeksblandinga i ringen. Set dette kaldt.
Pisk crème fraïchen stiv, det går fort med ein handmiksar. Bland inn melis, 1 ts vaniljesukker og kremosten. Pisk dette til det er heilt glatt. Fordel det over kjeksbotnen.
Del kjeksa som er igjen i fire med ein skarp kniv (eller berre knus dei). Fordel kjeksa utover ostekremen, og dytt dei gjerne litt ned i kremen. La kaka stå i kjøleskapet ein halvtime. Fordel så sjokolademoussen over ostekremen, og la det stå litt til.
Pisk kremfløten stiv med 1 ts vaniljesukker rett før servering. Skjer ringen fri frå kaka med ein skarp kniv, og fjern den. Fordel kremen oppå kaka, og pynt med riven sjokolade eller sjokoladesaus som du ringlar over.
Eg elskar ungane mine, men det er også fint å vere berre oss to. I går vart det ein enkel middag, med ein saftig og syrleg salat ved sidan ein klassisk spagetti carbonara.
I salaten hadde eg ein slags sylta raudkål. Eg lot raudkålen ligge i ein søt eddik eit kvarters tid før eg hadde den i salaten, eg har det for meg at den då vert lettare å fordøye. I tillegg smakar det veldig godt, om eg skal seie det sjølv.
Eg høvlar raudkålen først med ostehøvel, då får eg lekre tynne strimlar. Har du ein mandolin på benken kan du også bruke den.
På salaten dryssa eg litt av dette japanske krydderet, furikake frå Renée Voltaire. Det gir ein god salt smak på salaten, du kan lage noko liknande ved å riste sesamfrø i ei tørr steikepanne og drysse på litt finsalt på til slutt.
Syrleg salat
50 g raudkål
1/2 dl eddik, til dømes kvitvinseddik
3 dl blanda salat, eg brukte feldsalat og ruccola
To plommetomatar
1 ss rista sesamfrø
Vinaigrette
Eddiken frå kålmarinaden
1 dl olivenolje
Honning, salt og peppar
Høvle raudkålen fint, ha den i ei lita skål og slå på eddik. Fordel salat og tomatar i salatskåla, og dryss på raudkålen. Bland og smak til dressingen. Slå på dressingen og dryss på rista sesamfrø til slutt.
Pasta Carbonara
400 g spaghetti
200 g bacon (eg kjøper baconskalkar, godt og billig.)
100 g riven kvitost, gjerne parmesan
2 dl kremfløte
3 eggeplommer eller 2 heile egg
1/2 ts salt
Kverna peppar
Kok pasta slik det står beskrive på pakken. Kutt bacon i ganske små bitar og steik det på middels varme. Bland fløte og eggeplommer (eller heile egg), salt og peppar i ein liten bolle. Slå vatnet av pastaen med eit dørslag.
Ha spaghettien tilbake i gryta, og rør inn eggeblandinga. Ha i osten og bacon- eller skinkebitane og sett gryta tilbake på plata på svak varme. Rør rundt i eitt til to minutt til ”sausen” tjuknar og osten har smelta.
Kvern litt meir peppar over, og server, fort!
Desse vakre peonane kom i hus i høve kjæresten min sin fødselsdag som vart feira forrige søndag.
Då var dei tette, lakserosa peonknuppar, eit klassisk sommarteikn for meg. No syng dei på siste verset, men dei er utruleg vakre her dei står som lekre, mjuke dyner ein kan sige ned i.
Dei har altså skifta farge frå lakserosa til kremgul, heilt utan forvarsel. Har du råd, så kost på deg nokre innepeonar no. Utepeonane kjem ikkje på ei lang stund enno, så med ein innebukett kjem liksom sommaren nærare.
God søndag!
No nærmar konfirmasjonar og andre festdagar seg med stormsteg, så det gjeld å vere budd.
Kan du ta med ei kake? På Sunnmøre er det eit heilt naturleg spørsmål. I Oslo, der eg held til, er det berre dei aller næraste ein kan spørje om slikt. Så for konfirmantforeldre er Sunnmøre langt å foretrekke.
Men kva skal ein bake? Eg har lært ein tommelfingerregel: Det skal vere runde kaker til fest. Ei venninne av meg kom med ei skuffekake til ein barnedåp, det var heilt feil, fekk ho merke av blikka ho møtte då ho leverte kaka på kjøkkenet. Så i dag får du oppskrift på to runde kaker, som vonaleg vert godkjend av damene på kjøkkenet.
Den klassiske festkaka for meg er ei marsipankake. Den er fin nok til bryllup, og sjølv om den faktisk er ganske enkel å lage, så får du mykje skryt viss du har laga ei god marsipankake.
Marsipankaker kan godt lagast dagen før festen, men vent med å legge på marsipanloket til sjølve festdagen. Du kan godt kjevle loket ferdig, rull det forsiktig i litt plast og legg det kaldt til dagen etter. Ta det ut i god tid før du skal legge det på, så det får mjukna litt. Roser og annan pynt kan også lagast dagen før, men møtet mellom marsipan og krem kan vere hjarterått. Kremen kan få marsipanen til å smelte.
Når eg skal lage marsipankaker til fest stikk eg innom min lokale bakar, og kjøper marsipan av han. Då får eg seig og fin marsipan med meir glukose i enn den eg får kjøpt i butikken, og då er det lettare å få til glatte, lekre lok og fin pynt.
I dag har eg gjort det enkelt, og brukt pepparkakehjarteformer til å stanse ut hjarte med. Det er ein fin og lettvint måte å pynte ei marsipankake på. Skal du servere kaka på nyttårsaftan kan du kanskje stanse ut stjerneskot? Men til dei store festdagane passar hjarte godt. Slik gjorde eg det:
Marsipankake
Sukkerbrød:
Til rund form 26 cm.
6 egg
180 g sukker
120 g kveitemjøl
60 g potetmjøl
1/2 ts bakepulver
1/2 liter kremfløte
Til pynting (stor kake):
2 dl sitronbrus (sprite eller 7up)
Tre pakkar kremfløte
Jordbærsyltetøy (eller anna syltetøy)
Ei korg ferske jordbær
800 g marsipan
Konditorfarge, eg brukte fargepasta frå Jernia
Sett omnen på 160 grader, ikkje varmluft. Knekk egga i vispebollen, og ha i sukkeret. Pisk dette til stiv eggedosis, det tek gjerne 5-10 minutt. Bland saman det turre i mellomtida, og gjer forma klar ved å dekke botnplata med bakepapir og knepp den igjen. Pass på at kanten på botnplata vender oppover, vender den ned kan røra renne ut.
Ta bort vispen, og ta bollen av maskina. Bruk ein halv ballongvisp eller liknande, og vend mjølblandinga forsiktig skei for skei inn i eggedosisen. Hell røra i forma. Steik kaka på 160 grader i ca. 35 minutt, på nederste rille.
Når kaka er steikt, tek du den ut av omnen og vender den på ei rist. La den kolne der, gjerne over natta. Del kaka i tre ved å skjere eit jamnt, vassrett kutt inn i kaka rundt heile kanten. Legg ein sterk sytråd inn i kuttet, og dra den fram og tilbake til du har delt frå øverste laget av kaka. Gjenta dette slik at du til saman har tre lag.
Ta frå halvparten av den eine marsipanpakken, og kna inn nok farge til at marsipanen får ein fin raudfarge. Bruk gjerne eingongshanskar i denne prosessen. Legg den farga marsipanen kaldt.
Kna den andre marsipanpakken smidig. Kjevle den ut til eit tynt flak som går noko utanfor kakefatet når du held det over for å måle. Bruk eit tynt lag med mjøl på bakebordet når du kjevlar, og snu leiven ofte.
Legg det første laget med kakebotn på kakefatet du vil bruke. Dynk botnen med sitronbrus. Den skal ikkje vere våt, men saftig. Pisk halvparten av fløten, bland med jordbær og smør halvparten av det igjen på den nederste delen. Legg på neste lag, og smør på resten av jordbærkremen. Del jordbæra i tynne skiver, og legg dei utover andre laget. Legg på det øverste laget. Pisk resten av kremen, og stryk den utanpå heile kaka.
Få nokon til å hjelpe deg slik at marsipanloket ikkje revnar, og løft det over kaka. Ikkje senk det ned før du ser at loket dekker kaka jamnt og med ein god kant rundt. Bruk gjerne ei (heilt rein) saks, og klipp av det overflødige av marsipanloket. Dytt marsipanen inntil kaka. Det vil bli nokre brettar på loket, prøv å gjere desse så pene som du får til.
Kjevle ut den raude marsipanen, og stikk ut hjarte. Fukt hjarta forsiktig på sida som skal vende ned mot kaka med ein bakepensel som er dyppa i vatn. Lim hjarta litt hulter til bulter utover marsipanloket. trill den kvite marsipanen som er til overs og restane av den raude marsipanen til to tynne pølser. Snurr desse pølsene saman, og legg dei som eit band rundt kaka. Det skjular alle bommertar langs kanten. Server!
Gårsdagen vart ein god dag, sjølv om temaet var smertefullt og trist.
Eg hadde ærend i byen, så det gjorde ingenting for meg å stikke meg unna ein liten halvtime for å delta i det som skjedde på Youngstorget klokka tolv.
Det var først på veg bort Torggata at eg forsto at alle menneska som gjekk vestover var på veg til Youngstorget. Med roser i hendene vandra dei side om side mot denne enkle markeringa.
Når vi sto der og vart ynskte velkomne, vart vi oppmoda om å trekke nærare saman, det sto folk i sidegatene som ikkje kom inn på Youngstorget. Politiet anslo at vi var 40 000, og dei brukar ikkje overdrive. Det gjorde meg stolt.
Fleire har spurt meg; kvifor gjorde du det? Kvifor var det så viktig å vere med på denne sangen? Som eg har sagt tidlegare, så opplevde eg Barn av regnbuen som skummel då eg var lita.
Eg vaks opp i ein opplyst, belest og samfunnsorientert heim, og bodskapet i denne sangen sette eg i samanheng med det eg hadde lært om atomvåpen, forurensing og krig. Eg var redd for at vi ikkje skulle klare å ta vare på planeten vår.
For meg handlar denne sangen om min barndom, om mi bevisstgjering og om det ansvaret eg er pålagt som borgar på jorda. Den handlar ikkje om ukontrollert innvandring, om rasehat og om muslimhets. Den handlar om å leve saman, og dele eit stort og viktig ansvar.
Difor var det viktig for meg å ta sangen tilbake. Eg syng den ikkje av hat mot Anders Behring Breivik. Eg brukar ikkje krefter på den mannen. Eg syng den fordi eg og alle rundt meg framleis treng å bli mint på det ansvaret det er å bu på denne planeten.
Eg syng den fordi den minner meg om min eigen vilje til å motivere meg sjølv og andre til å vere ein del av løysinga, ikkje ein del av problemet. For det er det dei fleste vil, og det er det vi må si til alle barna. Vi må dele på det ansvaret, vi må ikkje alltid tenke på vårt eige personlege beste. Vi må gjere alle dei små tinga mot kvarandre, mot naturen og mot samfunnet vårt som gjer at vi kvar dag gjer denne planeten litt betre.
Jacob Margido Esp sa det så fint: Verden går framover. Den har ikke noe annet sted å gå. Men for at det skal skje må vi vere vårt beste vi. Det var vi i går, og det skal vi vere vidare.
På torsdag skjer det!
Som det står i den forrige tråden, arrangementet er flytta til Youngstorget, og det vert eit kort arrangement, akkurat passe til å stikke ut i lunchen for. Det heile startar klokka tolv, og forutan ein kort appell så syng vi ganske enkelt Barn av regnbuen. Ta med din eigen tekst om du er usikker på korleis den går.
Facebookeventet finn du her, gå inn der og meld deg på viss du vil vere med, om du heiter Lillebjørn eller ikkje.
Edit: Det er no bekrefta at Lillebjørn Nilsen vert forsangar, det er eg utruleg glad for.
Her er lista over arrangementa i resten av landet:
Drammen har markering til samme tid på Bragenes Torg.
Kristiansand har markering til samme tid på Nedre Torv.
Tvedestrand har markering til samme tid på Tjenna.
Hamar har markering til samme tid på Fougner Lunds plass.
Tromsø har markering til samme tid (sted kommer)
Elverum har markering til samme tid på rådhusplassen
Stavanger har markering til samme tid (sted kommer)
Mandal har markering til samme tid på Hestetroa.
Trondheim har markering til samme tid på Trondheim torg.
Åsnes har markering til samme tid på Rådhusplassen på Flisa.
Hønefoss har markering til samme tid på Torvet.
Bergen har markering til samme tid på Torgalmenningen – Sjøfartsmonumentet.
Steinkjer har markering til samme tid på Steinkjer torg.
Sarpsborg har markering kl 11:45-12:30 på Sarpsborg torg.
Arendal har markering til samme tid i Arendal kulturhus
Vel møtt!
Å lage mine eigne ravioli har eg gjort nokre få gongar, men det er både plundrete og med høg risiko for katastrofe. Når eg skal ha ein enkel middag med ravioli må eg innrømme at eg kjøper ferdige.
Men korleis lagar ein det til slik at det vert verkeleg godt? Denne varianten hadde vi på fredag, og den syns iallfall både eg og han eg bur i lag med var veldig god. Så då vart den kanskje ikkje så verst?
Eg brukte ravioli med bacon og kylling i, du kan også bruke ravioli med andre typar fyll. Brukar du eit vegetarisk fyll i ravioliane vert denne oppskrifta ei no-meat-monday-oppskrift. Slik gjorde eg det:
Gratinerte ravioli
Ein pakke ravioli
Ein løk
Tre store soppar, eg brukte sjampinjong
Smør til steiking
3 ss smør
3 ss mjøl
1/2 l mjølk
Muskatnøtt, salt og peppar
3 dl riven ost, gjerne ein smaksrik type
Lag kvitsausen først, men set gjerne pastavatnet på kok før du går i gang. Smelt smør i ei gryte med tjukk botn. Rør i mjølet, og la det surre litt. Slå på mjølka, og rør godt medan det kokar opp. Smak til med riven muskatnøtt. salt og peppar. La sausen koke i nokre minutt medan du finhakkar løk og sopp, og steiker det i smør til det er gyllent.
Salt kokevatnet raust. Ha ravioliane i kokevatnet. La dei koke så lenge som det står på pakken, mine skulle koke i tre minutt. Bruk ei romsleg gryte, er gryta for lita kokar det over. Fisk opp ravioliane med ei holsleiv, og legg dei i forma. Fordel sopp og løk oppå. Rør osten inn i kvitsausen slik at den smeltar. Slå sausen over det som ligg i forma. Gratiner det heile på 220 grader i 20 minutt til det har fått ei fin, gyllen overflate. Server med ein god salat, og kanskje noko godt brød til.
Sjekk ut dagens google doodle! Dei er utruleg flinke til å lage slike kreative utgåver av google-logoen.
Ha ein fin søndag!
Det er ingen løyndom, eg har sagt det før. Men i dei tidene vi lever i akkurat no må det seiast fleire gongar, og fleire av oss må seie det viss vi meiner det.
Eg har muslimske vennar, eg har jødiske vennar og eg kan til og med skryte på meg nokre hinduar som eg bryr meg om og pratar med rett som det er. Eg har vennar som er medlem i FrP og eg har vennar som er medlem i Raudt. Dei er alle ærlege, fornuftige menneske som eg har stor glede av å tilbringe tid med. Og det som bitt oss alle saman er det mest interessante, syns eg: Vi vil alle det gode for medmenneska våre.
I løpet av mitt 45 år lange liv har eg faktisk møtt veldig få som ikkje vil det. Dei aller fleste av oss menneske vil gjere verda til ein betre plass. Vi kan vere litt lite gjennomtenkte av og til, vi kan såre kvarandre og vi kan vere tøffe i trynet av og til, men vi er ikkje større enn at vi då kan seie unnskyld, no var eg for tøff, det er ikkje slik eg eigentleg er.
Ein del av mine vennar som har det slik har planar om å samlast framfor Tinghuset 26. april klokka tolv. Der vil vi møtast og synge Barn av regnbuen av Lillebjørn Nilsen.
Då eg var lita, når atomtrusselen hang over oss og Fremtiden i våre hender sitt magasin var lesestoff for ein fremmeleg tiåring, syntest eg den sangen var skummel. No syns eg den er eit flott manifest for akkurat dette: Vi vil det gode. Ta lunchen framfor Tinghuset på torsdag.
Det kan hende at politiet har innvendingar mot at vi vil synge akkurat der. Viss staden vert endra melder eg frå om det her i bloggen. Stay tuned.
Eg fekk fleire søketreff på gunda grove scones i går, så no må eg ut med ei oppskrift på grove scones også.
Dei fine er gode, men ein føler seg litt sunnare og kanskje også mettare med grove scones i magen. Eit triks er å lære barna i huset å lage desse. På den måten kan du vakne til nybakte scones laurdag morgon. Eg er for barnearbeid, eigentleg. Særleg når det handlar om baking. Slik gjer du det:
Grove scones
5 dl surmjølk
50 g smør
1 ss bakepulver
1 ts salt
2 ts maltekstrakt
5 dl kveitemjøl
2,5-3 dl grovbakst eller sammalt kveite
2-3 ss av det du måtte ha av frø, eg brukte solsikkefrø, linfrø og sesamfrø.
Set steikeomnen på 220 grader. Bland saman alt det turre i ein romsleg bolle. Smuldre smøret inn i mjølblandinga. Rør inn surmjølka, bruk gjerne maskin til dette, utan å la den elte for lenge. Då hevar den ikkje så bra.
Form deigen som du vil. Du kan kjevle den ut og stikke ut runde, fine scones, eller du kan trille ut rundstykke. Sconesdeigen kan også kjevlast ut til ei rund kake, som du lagar snittespor i med ein skarp kniv inn mot midten, slik at når den har steikt ferdig kan du bryte snippane frå kvarandre.
Steik sconesa på 220 grader i 12-15 minutt, til dei er fint gyldne.
Det er litt stille her for tida.
Det er fordi eg er sørpe, sørpe forkjøla. Og så skjer det så mange ting på jobb at å ligge heime ikkje er eit alternativ.
Difor flatar eg ut på sofaen om kvelden, og klarer ikkje lagar spennande mat. I går: Pannekaker. I forgårs: Elgkarbonader frå Meny. Sausen vart god, men ingenting bloggverdig.
Ha tol med meg, send gjerne bli bra igjen-helsingar og gode råd om alt som hjelper mot ein klassisk vår-forkjølelse. På førehand tusen takk!
 | Elisabeth på Gjett kvar vi er! |
 | Britt Åse på Gjett kvar vi er! |
 | Kirsten på Vaniljepudding med krydra… |
 | ~Trollmors tanker~ på Vaniljepudding med krydra… |
 | Alt godt på Edemuli… |
