Snart er det over!

Snart er vinteren over. Eg kan ikkje seie eg gruar meg til det. Utanfor jobben min såg eg iris som hadde skote opp blad i dag, det gjorde meg lukkeleg!

Men inntil vi kan sparke av oss ullsokkane og vinterskoa kan du jo kose deg med denne fine sangen og filmen. Klassisk britisk julebarne-tv. Peter Auty syng, han vart ikkje kreditert som sangar før filmen vart utgjeven i remastra utgåve tjue år etter utgjevinga. Aled Jones (og mange andre) syng på ein cover-versjon som er meir kjend. Howard Blake har skrive musikken.

Pannekakedagen

I dag er det feitetysdag, dagen før askeonsdag då fasta for alvor vert innleia. I Norge er det tradisjon for å spise feit mat denne dagen, det vanlegaste er rømmegraut.

I dei anglosaksiske delane av verda derimot, er dagen i dag pannekakedagen. Og sidan eg er åleine til middag i dag er det enkelt med pannekaker.

Då lagar eg røra klar, steiker dei eg vil ha, og så står ei mugge med røre klar i kjøleskapet til dei som kjem seint heim. Slik lagar du mine gode pannekaker:

Pannekaker

2 egg

3 ss sukker

½ ts salt

3 dl kveitemjøl

5 dl mjølk

2 ss smelta smør, eller flytande bremykt

Knekk egga i ein bolle, og rør inn sukkeret og saltet. Ha i ei spiseskei mjøl, så litt mjølk og rør glatt, så ei skei mjøl til og litt meir mjølk. Slik held du på til du er tom for både mjøl og mjølk. La røra stå litt. Ha i det smelta smøret like før du skal til å steike. Steik pannekakene pent brune med ein liten klatt smør for kvar pannekake. Eg likar pannekaker med sukker og sitron, og drysser ei lita teskei sukker på pannekaka etter at eg har snudd den slik at det smeltar. Så krystar eg litt sitron over, og serverer.

Eit skred

Dei siste to vekene har eg opplevd noko eg berre kan beskrive som eit besøksskred i bloggen. Denne bloggen har aldri vore nokon stor besøksmagnet, men eg har mange faste lesarar, og det er eg veldig glad for.

Nokre få gongar har eg blitt lenka til av VG, og då har besøkstala gått i taket. Men eg har tydelegvis ikkje skjønt VG-koden, for no har det ikkje skjedd på veldig lenge. I det siste har dei besøkande ramla inn her i store mengder, hovudsakleg fordi dei får treff på søk etter stoff om fastelaven.

Eg kan ikkje underslå at eg syns det er interessant. I det sekulære samfunnet vi lever i, der fråtsing og “må-ha”-kultur er daglegdags, interesserer altså folk seg for tradisjonane rundt faste. Kvifor det er slik veit eg ikkje, men eg vonar det er av andre grunnar enn at dei gjerne vil lage krembollar.

Personleg er eg ikkje særleg religiøs av meg, men eg syns det er spennande å ta vare på kulturarven vår, også dei kristne elementa i den. Å vite kva fastelaven er, kva vi feirar når det er pinse og kva allehelgensdag eigentleg handlar om er ledd i vår almenndanning, og den må vi kunne jobbe vidare med utan å nødvendigvis bekjenne oss til truselementa som ligg bak.

Eg har tidlegare skrytt av Mytekalenderen på P2. Terje Nordby presenterer religiøse og filosofiske myter og forteljingar i eit moderne formspråk og med ei open og analytisk tilnærming. Eg syns det er strålande at han og P2 driv med den typen kunnskapsformidling. Akkurat som vi lærer om Eid, Hanukkah og kinesisk nyttår må vi kjenne våre eigne religiøse røtter utan at vi dermed nødvendigvis treng å la dei styre livet vårt og vala våre viss vi ikkje ynskjer det.

Dei beste fastelavensbollane

Her er mi oppskrift på dei beste fastelavensbollane. Eg er jo totalt inhabil til å vurdere om dei er best, men eg har iallfall prøvd og feila ein del for å kome fram til denne oppskrifta, så du kan styre unna dei verste tabbane ved å bruke denne.

Du kan bake dei som vanlege bollar, eller sette dei i krans og lage ein fastelavenskrans av dei. Slik gjer eg det:

Fastelavensbollar

600 g /11-12 dl kveitemjøl

3,5 dl mjølk

1 pk gjær til søt deig

100 g smør

100 g sukker

1 ts bakepulver

1 ts kardemomme

1 ts salt

1 egg

3 dl kremfløyte

2 ss melis

1 ts vaniljesukker

100 g riven marsipan

Ha mjølet, saltet, sukkeret, kardemommen og bakepulveret i ein stor bakebolle. Smuldre smøret i mjølblandinga til det er ein kornete masse.

Varm opp mjølka til den er fingervarm, og løys opp gjæra i den. Bland saman mjølkeblandinga og mjølblandinga, og elt godt. La deigen heve under klede i nærare ein time.

Del opp deigen til passe emne, denne porsjonen gjev ca. 20 bollar. Trill dei ut til runde, fine bollar. Pensle dei med samanvispa egg, og la dei heve godt, minst 45 minutt, før du steiker dei på 200 grader i ca. 15 minutt, alt etter korleis din omn er.

La bollane kolne. Pisk kremfløyten til krem med vaniljesukker og melis. Del kremporsjonen i to. Bland inn den rivne marsipanen i halvparten av kremen.

Del bollane i to, og grav ut litt av botnen av bollane. Legg marsipankrem på den nederste delen, så ei skei vanleg krem, og så legg du toppen på.

Eg delar kremen i to fordi marsipankremen ser litt grynete og rar ut. Det blir penare med glatt krem øverst. Syns du ikkje det er så nøye med estetikken, så bland marsipanen i heile kremporsjonen, og fyll i bollane. Alt blandar seg i magen likevel.

Spinatfylt kotelettkam med bakt paprika

I gode slaktarforretningar kan du få ein utbeina kotelettkam som ikkje er skoren i skiver.

Dette er eit mørt og godt stykke svinekjøt, som det er lett å lage gode ting med. Eg hadde ein pose spinat liggande, og nokre paprikaer som heldt på å bli rynkete og triste. Dermed vart det spinatfylt kotelettkam med bakt paprika som tilbehør.

Vi er glade i saus her i huset, og det fine med denne retten er at det blir mykje deilig sjy som du kan lage ein god saus av. Dette er ein fin søndagsmiddag. Det tek litt tid å lage den, men den spinatfylte kotelettkammen smakar fortreffeleg. Samstundes får ein lurt barna til å spise spinat. What’s not to like? Slik gjorde eg det:

1 kg utbeina kotelettkam

150 g fersk spinat

2 ts paprikapulver

1 ts tørka salvie

4 paprikaer, raude eller gule

Olje og smør til steiking

Salt og peppar

Til sausen:

Sjy frå spinat, kjøt og paprika

3 ss crème fraîche

2 ts rognebærgelé

Vatn

Sett steikeomnen på 180 grader.

Skyll og tørk spinaten. Hakk den grovt. Varm opp smør og olje i ei steikepanne, og steik kotelettkammen rundt heile overflata. Ikkje la det bli brent, og kok ut panna til slutt med litt vatn. Slå av varmen, og legg den hakka spinaten i steikepanna. Legg på lok og dra steikepanna av plata.

Del kotelettkammen i to, men ikkje heilt igjennom. Brett ut kjøtet, og skjer snitt ned i det, framleis utan å kutte heilt igjennom kjøtet. Dryss på godt med salt og peppar, paprika og salvie. Ta spinaten frå steikepanna med ein matpinsett eller liknande, og legg den utover kjøtstykket.

Brett saman kjøtstykket, og knyt det fast saman med tjukk bomullstråd. Legg kjøtstykket i ei eldfast form, slå i 2 dl vatn og steik det i omnen på 180 grader i ca. 40 minutt.

Rens paprikaene. Legg dei i ei anna eldfast form, som har fått eit tynt lag med olje. Sett forma nederst i omnen. Slå på 1 dl vatn etter 10 minutt. Viss forma kokar tørr, så ha på meir vatn.

Ta ut paprikaen og kjøtet, og la det kvile medan du lagar sausen. Sil sjya frå spinaten, frå kjøtet og frå paprikaene opp i ei gryte. Kok ut formene med meir vatn viss nødvendig. Ha i crème fraîche og rør godt. La sausen koke litt, og smak til med salt, peppar og rognebærgelé. Viss du vil ha sausen tjukk så jamne den med 2 ts maisenna rørt ut i litt vatn.

Server med kokte poteter. Velbekomme!

Kjølebenk og stolar gis bort

Har du bruk for desse? Ta kontakt på mailadressa til høgre.

Dette er ein kjøle-/varmedisk:

Desse stolane har vi fire av:

Det er ikkje så viktig.

Reblogged from Alt godt:

Det er berre noko handelstanden har funne på, for å få selt ting med hjarte på, blomar og smykke. Vi var einige om det. Han tok ein avsjekk, han hadde gjort ein avtale på mandag, eg reagerte ikkje på datoen før han dobbeltsjekka. Eg farta rundt med bilen, ordna masse greier, hadde fått vite at avtalen med kompisen var kansellert, og tenkte at eg skulle lage middag – slik eg brukar å gjere. Fekk ikkje tak i han, prøvde sms og msn. Borte. Eg kom heim med masse greier, og der sto han, sveitt og litt …

Eg måtte berre sjekke, kvar var vi i fjor? Og då fann eg denne bloggposten. Det er framleis like sweet to be loved by you.

Pasta med raud pesto, squash og spinat

Guten min bestilte pasta til middag, og så vart eg inspirert av ein vegetarblogg eg var innom, som oppmuntra til no-meat-Monday. Det var jo ein fin tanke!

Denne pastaretten vart iallfall spist opp, og det er alltid eit godt teikn. Slik gjorde eg det:

Pasta med raud pesto, squash og spinat

500 g pasta, til dømes gnocchi eller fussili

3 ss raud pesto

Ein squash

100 g fetaost

100 g vaska og tørka spinat

Olivenolje til steiking

Salt og peppar

Sett pastavatnet på kok med godt med salt i.

Del squashen på langs, fjerne frøa i midten med ein epleutstikkar og del den i passe store bitar. Kutt spinaten i strimlar. Steik squashen i godt med olivenolje slik at den vert gyllen. La den renne av på eit handklepapir på ein tallerken.

Kok pastaen, og når den er ferdig heller du av alt kokevatnet unntatt litt (ca. 1 dl) som du tek vare på. Rør pestoen ut i dette kokevatnet. Vend den utspedde pestoen inn i pastaen, og så dei strimla spinatblada. Legg lokket på gryta igjen medan du smuldrar fetaosten på ein asjett. Når spinaten byrjar å sveitte litt tek du loket av, og vender inn squashen. Hell opp i ein serveringsbolle, og dryss fetaosten over.

Server pastaen med ein god salat, eg brukte “baby leaves”, cherrytomatar og løkspirar med ein god vinaigrette over.

Å, du må gjere dette!

Gå på www.google.no og trykk på playknappen inni bilderamma! Eg fekk tårer i augene. Den er så fin!

Ein svensk klassikar – sjømannsbiff

Eit viktig oppdrag førte meg til Sverige på laurdag, det var ein strålande fin tur med fine damer som reisefølge og ny kunnskap om geografien både i Austfold og Akershus. For ikkje å snakke om Väst-Värmland.

I Charlottenberg stoppa vi på Olav Thon sitt staselege kjøpesenter, og vi tilbrakte litt tid i kjøttdisken der. Noko av det som vart med meg heim var ein pakke med sjømannsbiffar. Eg er litt oppteken av namn, så desse flate, tynne biffane måtte bli med heim.

Vel heime googla eg, og fann ut at sjømannsbiff er ein tradisjonsrik svensk byssemiddagsrett. I byssa på ein båt har ein ikkje staselege komfyrar og mykje utstyr, det du lagar må kunne skje på eit bluss og med ei gryte. Så no har eg lese meg igjennom ei lang rekke sjømannsbiffoppskrifter, og konstruert mi eiga, som eg vonar du vil like.

Til sjømannsbiff treng ein ikkje det aller møraste kjøtet, så mørbrad eller bankekjøt går fint. Kjøtet skal skjerast tynt, og gjerne av eit stort stykke slik at skivene vert fine og lange. Du får ta det du finn, men kast ikkje bort ytrefilet eller liknande på dette.

Sidan alt skal vere i ei gryte, brukar ein også å ha potetene oppi gryta. Vi fekk så lyst på heimelaga potetmos, så eg droppa å ha potetene i gryta. Derimot putta eg oppi ein søtpotet, som trengte å bli spist. Om det er vanleg veit eg ikkje. Det eg veit er at krafta til sjømannsbiff skal vere øl. Vi hadde Newcastle dark Edit: Brown ale, og det vart heilt perfekt.

Grønsakene i denne gryta kan sjølvsagt varierast etter kva du har i huset, men det skal i all hovudsak vere rotgrønsaker. Du kan eventuelt skeie ut med litt hakka persille på toppen om du har.  Eg bakar sjømannsbiffen i omnen, då dampar det ikkje så mykje av, og eg slepp å passe så nøye på den. På den måten er det perfekt turmat, set gryta i omnen, og gå deg ein liten tur. Maten er ferdig når du kjem heim. Slik gjorde eg det:

Sjømannsbiff

700 g tynt skoren flatbiff eller mørbrad

4 løk

2 pastinakkar

4 gulrøtter

1 søtpotet

1/4 sellerirot

3 dl vatn

1/2 liter Newcastle brown ale

1 ts tørka timian

2 laurbærblad

1 ts karve

Fond, buljong eller kraft etter smak, eg brukte ca. 3 ss oksefond

Olje og smør til steiking

Rens og skrell alle grønsakene, og del dei opp i passe store bitar. Store grønsaker skjer du i skiver. Varm opp 2 ss olje og 2 ss smør i ei gryte som du kan putte i omnen. Steik kjøtskivene pent brune på kvar side, og legg dei til side på ein tallerken.

Set steikeomnen på 200 grader.

Ha i løken som du har skore i ringar, og la den frese. Vert det tørt, så ikkje ha i meir feitt, men slå på litt vatn. Då blir løken brun og fin av kjøttkrafta. Dra gryta til side, og la den bruna løken ligge i botnen. Legg eit lag med rotgrønsaker, og så eit lag med kjøtskiver. Legg eit nytt lag med rotgrønsaker, og så eit lag med kjøt til. Dekk til toppen med poteter eller søtpoteter.

Slå på resten av vatnet, fonden og ølet. Dryss over timian og karve, og ha i laurbærblada. Har du eit lok som passar som toler å vere i omn, så legg det på. Eg hadde ikkje, så eg lagde eit lok av aluminiumsfolie. La gryta bake på 200 grader i 1-1,5 time, til både grønsakene og kjøtet er mørt.

Server som den er, eller suppler med ein god, heimelaga potetmos viss du ikkje har poteter i gryta.

Morsdagskake i særklasse

Denne brownies-kaka blir best av at du lagar den enten dagen før eller tidleg om morgonen. Den bør stå nokre timar for at smakane skal få blande seg.

Eg har sett variantar av denne kaka under ulike namn. Den er ei bearbeiding av det enkelte kallar turtle brownie, altså brownie med karamelltopping eller karamellbrownie. Her er brownien dobbelbakt, altså først ein porsjon med røre som vert steikt, så karamelltopping og så til slutt eit nytt lag med røre, og så steiker du kaka ferdig.

Du kan variere med kva nøtter du har i kaka. Dei kan til dømes godt vere salte. Peanøtter er kjempegodt, men då kan du droppe saltet i karamellen. Eg brukte ein pose med “julenøtteblanding” som låg att her, den inneheldt både valnøtter, salte peanøtter og mandlar. Slik gjorde eg det:

Karamellbrownie 

Brownie-deig

 100 g kokesjokolade

150 g smør

200 g sukker

3 egg

2 ts vaniljesukker

2 ss kakaopulver

100 g mjøl

1/2 ts salt

 Karamellsaus/fyll

 100 g sukker

60 g lys sirup

Ei klype salt

1/2 dl kremfløte

Sett steikeovnen på 175 grader.

Smelt sjokolade og smør på låg varme i ei gryte. Sett til side. Pisk egg og sukker til eggedosis. Bland inn sjokoladeblandinga. Bland saman mjøl, kakaopulver, vaniljesukker og salt, og vend det inn. Del røra i to, og ha halvparten i ei godt smurt eldfast form. Mi er ca. 20×20 cm. Steik halve røra i 15 minutt.

Medan kaka steiker første gong kan du lage karamellsausen. Ha alt til karamellen i ei steikepanne, og varm det sakte opp på relativt høg varme. Slå ned til middels varme når blandinga kokar opp. La karamellen småkoke i eit kvarters tid til det er ein tjukk, smidig karamellsaus.

100 g nøtter, gjerne salte peanøtter

Hakka sjokolade viss du har

Ha karamellsausen på den ferdigsteikte browniesen, og dryss på hakka nøtter og sjokolade. Ha på resten av brownies-røra, og bak det heile i 20 minutt til.

La kaka kolne ordentleg, gjerne i yttergangen (godt tildekka!) eller liknande. Dryss på rikeleg med melis, og skjer i passe bitar. Server med ein god kopp kaffe eller te. God morsdag!

Morsdagskos

På søndag er det morsdag, og mødrene rundt om i landet fortener å bli sett pris på syns eg. (Meiner du eg er inhabil? Jepp, eg er heilt einig.) Uansett: Det er utruleg koseleg å bli vekt av ein god kopp te eller kaffe, og kunne kome ned til ferdig frukost.

Her er eit forslag til korleis du kan lage ein fin morsdag for den mammaen du bur saman med. Til frukost kan du servere bakte egg. I morgon skal du få oppskrift på ei knallgod brownies-kake til ettermiddagskaffen. Pass på at det du treng vert handla inn dagen før. Det meste av dette har ein kanskje i huset, men sjekk at du har nok egg, og syt for at du har bacon, nøtter og kremfløte i hus.

Å bake egg høyrest kanskje rart ut, men det er faktisk ein veldig enkel måte å servere frukostegg til mange på. Du må finne nokre små eldfaste skåler. Mange har “kokottar” i huset, dei vert ofte brukt til creme brulée. Ein kokott er ei lita eldfast form med rette kantar. Men du kan lage dette utan kokottar og. Bruk kraftige kaffekoppar, eller små, tjukke skåler. Slik gjer du det:

Bakte egg

Ei skive bacon per person

Eit egg per person

Salt

Timian viss du har

Smør

Sett steikeomnen på 200 grader.

Smør forma godt med smør. Legg ei baconskive i skåla rundt kanten. Smøret hjelper til med å halde baconskiva på plass. Knekk egget oppi skåla, og dryss litt salt og timian på. Sett skålene på eit brett, og sett brettet inn i omnen.

Bak egga i 15 minutt på 200 grader. Ta dei ut og la dei kjøle seg litt. Dei er glovarme rett ut av omnen. Server med toast og eit glas mjølk eller juice.

Det ble ingen tradisjonell historie om fødselsopplevelsen. Dette er det jeg har

Reblogged from nornoir:

Jeg kjenner jeg hater de som skriver for Helsedirektoratet litt. Til og med klitorisen min er sydd. Det vil si – den ene kjønnsleppen hadde revnet så langt opp at revnen gikk opp til hudfolden som holdt fast klitoris, som legen som sydde meg formulerte det. Jeg lå der og kjente hvordan syingen nappet i klitorisen min og tenkte “det gjør vondt i klitoris, hun syr fast klitoris, det ser ut som klitoris og det er på samme plass som klitoris – men det er ikke klitoris?”. Jeg har dessuten sting helt bak …

Denne bloggposten riv hjarta mitt ut. At det går an å ha det så forferdeleg gjennom ein fødsel!

Sånn er det i dag:

Ledig i ettermiddag?

Og du er i Oslo? Då har eg eit forslag til deg.

Denne veka, torsdag og fredag, framfører Oslo-filharmonien Mahlers åttande symfoni. Det er eit fantastisk verk, med kor, solistar og heile bøtteballetten. Min tidlegare korkollega Marianne Kielland er alt-solist, og ho har bortimot den vakraste røysta eg veit om.

I dag er det open, gratis generalprøve! Møt opp ved hovudinngangen til Konserthuset før klokka fem, og få med deg denne flotte produksjonen. Å vere til stades på ei generalprøve er også gøy fordi du får eit inntrykk av korleis dirigenten, i dette tilfellet Jukka Pekka Saraste, arbeider med kor og med orkester. Det er utruleg spennande å oververe.

Så viss du har tid, og er i Oslo, så er dette noko du definitivt bør få med deg. Ha ein fin dag!

Sursøt grønsakssuppe

Eg veit ikkje om denne tittelen vart så veldig freistande, men suppa eg lagde her om dagen vart iallfall veldig god. Som så ofte før kom den til etter ei opprydding i kjøleskapet, min favorittmetode for å lage mat, som den elendige planleggaren eg er.

Eg brukte rivjernet på matmølla mi, og på den måten gjekk det utruleg raskt å lage denne suppa. Du kan godt lage den ved å kutte alt i bitar på manuell måte. Dette er ei stor oppskrift, det vart over tre liter suppe. Rikeleg til seks svoltne, altså. Droppar du fløten er denne suppa mjølkefri. Bytt ut kyllingfonden med grønsaksbuljong eller grønsakskraft viss du vil ha den vegetarisk. Slik gjorde eg det:

Sursøt grønsakssuppe

1 stor søtpotet

4 gulrøtter

1 stor, gul løk

1 pastinakk

3 stilkar stangselleri

Olje til steiking

4 ss sursøt chilisaus

4 ss fond, eg brukte kyllingfond

Ca. 1 liter vatn

2 dl kremfløte

Salt og pepar

Rens og riv eller finhakk alle grønsakene. Varm opp oljen i ei stor gryte. fres grønsakene i nokre minutt. Slå på vatnet, og ha i fond og sursøt chilisaus. La dette koke opp, og koke til grønsakene er møre, ca. 10 minutt. Eg skumma av skummet som danna seg, men det er eigentleg ikkje naudsynt.

Smak til med salt og pepar, og ha i kremfløten. Køyr suppa glatt med stavmiksar. Server med godt brød.

Gje-bort-dag!

Av ein eller grunn har eg kome på mailinglista til ei messe som heiter Gjør din bolig bedre. Den går av stabelen på Hamar helga 17.-19. februar.

Messa er sikkert fin, den. Det er berre at eg er ikkje på Hamar den helga. Men eg har fått ein bunke fribillettar!

Viss du er på Hamar eller har tenkt deg til Hamar den helga, og kan tenke deg å gå på messa så vil eg meir enn gjerne gje deg min fribillett. Legg inn ein kommentar under her, og så får du den tilsendt til den mailadressa du oppgir.

-Og når er morsdag i 2012?

I serien Alt godt minner om merkedagar har vi i dag kome til morsdagen.

Morsdag for 2012 er førstkomande søndag, altså andre søndag i februar. Datoen er 12. februar.

Og ja, eg kjem tilbake med oppskrifter som gjer at dei som bur saman med desse fine mødrene sine kan gjere mødrene lykkelege med god mat og søtsaker. Heilt sikkert.

Blodige dessertar

Reblogged from Alt godt:

Har du funne blodappelsiner i butikkane nyleg? Sesongen er her, og dei vakre, små blodappelsinene er til sals rundt omkring. Eg fann eit nett i butikken min denne veka, og då vart det gode dessertar denne helga, ein for alle og ein for dei vaksne… Blodappelsin minner meg om når eg var lita, og ikkje såg forskjell på den eine og den andre appelsinsorten. Lukka var stor når eg skrelte ein appelsin, og oppdaga at den var raud inni. Smaken var ikkje så ulik vanleg appelsin, kanskje litt syrlegare, men …

Blodappelsinene er her! Dei smakar himmelsk, kjøp ein pose og lag deg ein god dessert med friske, saftige blodappelsiner.

Forfallsestetikk

Tidlegare syntest eg det med avskorne blomar inne berre var trist. Dei døydde så fort. Eg klarte ikkje å passe på dei, og samstundes levde eg eit hektisk liv, så eg fekk ikkje tid til å nyte dei noko særleg.

Med åra har eg i større grad lært meg å kose meg med blomane så lenge dei står. Enkelte blomar er også fine i det dei døyr. Tulipanar er slik, dei døyr utruleg vakkert.

Sjå på desse, som har stått ei veke i vindauget. Dei er som fuglefjør som slyngar seg ut frå stilken. Fargen lysnar og kronblada vert nesten gjennomskinelege. Alt må døy ein gong, ein må berre lære seg å nyte livet medan det er her.

Come to mama

Vel, det har eigentleg allereie komt.

Her om dagen gjorde eg eit innkjøp som eg har hatt lyst til å gjere lenge. Dette lekre objektivet vart mitt.

Eg har lenge vore ein fotoamatør, og det er eg verkeleg framleis. Men med tida har eg sakte men sikkert fått meg litt betre utstyr. No har eg eit Canon 500D kamera med standardlinse, og i tillegg har eg eit 30 mm Tamron fastobjektiv som kan ta bilde under dei mørkaste tilhøve.

Dette objektivet, Canon EF-S 17-55mm f/2.8 IS USM, har stått på ønskelista mi lenge. Det tek utruleg klare og fine bilde, og ikkje minst gir det ein fleksibilitet som standardobjektivet ikkje mestrar.

Så viss det framleis er dårlege bilde i bloggen er det ikkje lenger kameraet eller objektiva sin feil. Då er det fotografen det er noko gale med.

 

Ein smart dings

Denne innretninga har vore her i huset lenge. Kvar den kjem frå veit eg faktisk ikkje.

Men den er veldig smart. Opprinneleg vart den kjøpt for å ha til å oppbevare sko i, hekta på ivarhyllene i kjellaren. Etter kvart vart bruken endra. No heng den i augeskruar under skrivebordet på arbeidsrommet, og passar på ledningar, ein ruter og forskjellig anna rusk som vert liggande under eit skrivebord.

Eg har ikkje sett slike som denne etter at den var kjøpt, og eg kan heller ikkje huske kvar den vart kjøpt. Den kan sjå ut som noko som kan kome frå Clas Ohlson eller liknande, men der har dei den tydelegvis ikkje no. Har du sett slike i butikkane? Sannsynlegvis er dei merka som skohyller, men dei kan altså brukast til meir enn det.

Saftige nøttescones

Heidi ga meg denne oppskrifta for lenge sidan, den må du ha i bloggen din, sa ho.

Sidan då har den lege og vansmekta på kjøkkenet mitt. Men laurdag morgon kom eg på at eg ikkje hadde bakt brød kvelden før. Då passa det godt med Heidi sine scones.

Scones er bakverk som vert heva med bakepulver, og treng dermed verken heve eller kvile. Det skal rett i omnen etter at deigen er rørt saman. Tradisjonelt vert scones servert til Afternoon tea, men her i huset fungerer dei altså også perfekt som frukostbrød.

Då eg opna kjøleskapet fann eg ein halvliter med melonyoghurt, og den fekk vere med i scones-deigen. Den erstatta sukker i min deig, elles kan du godt ha litt sukker i deigen. I Heidi si oppskrift er det også rosiner, men det droppa eg.

Heidi si oppskrift er stor, og eg var i eksperimenteringsmodus, så eg lagde full porsjon, og putta halvparten i kjøleskapet for å sjå om scones som hadde kvilt i eit døgn vart etande. Det gjekk fint, det var ingen skilnad på smak og heveevne på søndagsscones og laurdagsscones. Slik gjorde eg det:

Nøttescones

5 dl (300 g) kveitemjøl

3 dl (200 g) grovt mjøl, eg brukte sammalt grov kveite

100 g smør

2 ts bakepulver

2 dl mjølk

5 dl yoghurt

100 g valnøtter

30 g hasselnøtter

Sett steikeomnen på 220 grader. Varm ei tørr steikepanne, og ha i nøttene. Rist dei til dei byrjar skifte farge og lukte aromatisk. La dei kolne litt før du hakkar dei i ei matmølle. Set til side i ei skål.

Ha mjøl, smør, salt og bakepulver i matmølla, og køyr det til smøret er heilt smuldra. Då eg kom så langt hadde eg mjølblandinga over i ein stor bolle, og rørte inn nøttene, mjølka og yoghurten.

Du kan sikkert gjere deigen ferdig i matmølla og, men det vert eit styr å gjere reint (deigen er ganske fuktig) og dessutan skal mjølet ikkje eltast mykje når det våte har kome i.

Legg bakepapir på ei bakeplate, og sett deigen utover i passe store haugar med to spiseskeier. Sett brettet i omnen, og sett temperaturen ned til 200 grader. Steik sconesa høgt i omnen i ca. 20 minutt.

Server sconesa med godt smør, appelsinmarmelade og ein kopp te.

Søt sitrussalat

Til dessert i dag serverer eg ein sitrussalat, no når sitrusfruktene er på det beste. I butikken fann eg blodappelsin, vanleg appelsin og rosa grapefrukt, det gir eit fint fargespel og ein god smaksvariasjon i appelsinsalaten.

“Dressingen” til salaten er ein sukkerlake krydra med kardemomme. Slik gjorde eg det:

Sitrussalat

To appelsiner

To blodappelsiner

To grapefrukt

2 dl vatn

1 dl sukker

Safta av ½ sitron

Tre kardemommefrø

1 ts ekte vaniljesukker, eller frø frå ei halv stang

Skjer topp og botn av appelsinene, og skjer så kjøtet av ned på sidene. Press gjerne safta av det du skjer av oppi ei lita gryte. Den kan du bruke til å ha i laken etterpå. Kutt appelsinene først i to frå topp til botnar, og så i tynne skiver. Anrett fruktskivene i ei serveringsskål, dekk den til og set den til side.

Kok opp vatn og appelsinsaft, til saman 2 dl, i gryta, og ha i sukker, kardemommefrø og vanilje. La det koke nokre minutt, og så kan du slå av plata. La laken kolne. Når den er avkjølt, iallfall lunka, kan du slå den over frukta.

Server med ein klatt piska krem med vanilje og litt riven sjokolade.

Don’t forget the Mexican spices

Med ein så diger porsjon med kokte bønner som eg sat att med hadde eg nok til fleire middagar. Ein rett der brune bønner høyrer naturleg med er chili con carne. Chili con carne er ei klassisk meksikansk kjøtgryte, med like mange variantar som det finst husmødre i Mexico. Den er enkel og rask å lage, og den er lett å utvide dersom du vil servere den til fest.

Den blir kanskje oftast laga med kjøtdeig, men eg syns også den blir god med ordentlege kjøtbitar. Ein gong eg hadde gjestar heilsteikte eg ein entrecote, og restane av den vart til chili con carne dagen etter. Så dette er også ein fin måte å få brukt opp kjøtrestar på.

Her ristar eg krydderet før eg har det i gryta. Det gir ein utruleg god smak, og heilt krydder held seg også lenger i skapet enn malt krydder. Med ein mortar knuser du krydderet slik at det er klart til å putte i gryta.

 Chili con carne

 2 fedd kvitløk

2 løkar

1 raud paprika

2 selleristilkar

2 gulrøtter

ca 500 gram høgrygg eller mørbrad

1 boks hermetiske tomatar

1 ts buljong

½  ts chilipulver

½ ts kanel

To ts spisskummenfrø

To ts heil, svart peppar

To ts korianderfrø

5 dl kokte, brune bønner

Litt vatn eller pils slik at det vert passe tjukt

Olje til steiking

Del opp oksekjøtet i passe bitar, og fres dei i olje i ei stor gryte. Hakk kvitløk og løk og steik han gyllen saman med kjøtet. Skjer paprikaen i terningar og tilsett.

Varm opp ei tørr steikepanne, og ha i krydderet. La det heile bli godt og varmt medan du ristar på steikepanna. Noko av krydderet vil ”poppe”, det gjer ingenting. Når det duftar intenst deilig og ser ferdig ut, etter tre-fire minutt, kan du ta av steikepanna og la det kolne. Ha krydderet i ein mortar og støt det til fint pulver. Ha pulveret i gryta.

Tilsett dei andre ingrediensane. For å få ein ekstra rik smak kan du bytte ut vatnet med pils. Det blir faktisk overraskande godt.

La gryta småputre i 25 minutt. Smak til med salt, og litt sukker viss tomatsmaken vert for skarp. Vil du ha den sterkare, så tilsett meir chili. Server gryta med ris og godt brød til.